Spisane wierszem krótkie opowieści osób, które przeżyły różne (smutne, wesołe, dziwne czy krępujące) zdarzenia i publicznie podzieliły się tymi faktami. Dotyczą osób w różnym wieku, różnego statusu społecznego, czy materialnego. Zdarzyły się także w różnych miejscach i czasie. Tymi tematami zająłem się w roku 2013 i kontynuuję do dziś. Pierwszy zbiorek zatytułowany „Traumatyczne Przeżycia” publikuję jako pierwszy. Pozostałe będą zamieszczane sukcesywnie. Zapraszam do lektury i proszę o komentarze. JP.
Szedłem spokojnie do sklepu.
Zaczepił mnie sąsiad z żoną
I wyraził swe współczucie,
Że mi rower ukradziono.
Bardzo mi tego współczuje
I chętnie by złodziejowi,
Gdyby dorwał sku….byka,
Z satysfakcją mordę obił.
Rzeczywiście. Wczoraj z klatki
Zniknął mój nowiutki rower.
Tylko, że o tym nikomu
Nie wspomniałem nawet słowem.
Byłem z dziewczyną w galerii.
Dosyć długo chodziliśmy.
W końcu skuszeni pragnieniem
Soczek „Tymbark” kupiliśmy.
Usiedliśmy przy fontannie.
Odblokowałem nakrętkę.
Podałem, by się napiła,
Choć sam na sok miałem chętkę.
Moja miła długo piła
Butli nie puszczając z ręki.
To co zostało, mnie dała
Mówiąc zalotnie: „O, dzięki”.
Gdy piłem, ona się wdzięcząc
Podniosła rękę z nakrętką
Pokazując wewnątrz napis:
„Oczaruj mnie! I to prędko!”
Szybko jej rzuciłem tekstem:
„To chyba w łóżku, kochanie”.
Jej riposta: „W łóżku czeka
Mnie tylko… rozczarowanie”.
Koleżanka z mojej klasy
Zachorowała obłożnie.
Poszedłem do niej wizytą
Sprawdzić, czy z nią nie jest groźnie.
Razem ze mną była u niej
Cała nasza zgrana paczka.
Widać, że chora choć leży,
To z chorobą się nie cacka.
Gadamy sobie w najlepsze,
Gdy do pokoju wparował
Jej ojciec celując flintą.
Widać, że on nie żartował.
Krzyczał patrząc na chłopaków:
„Tutaj zaraz niech się przyzna
Ten, co zrobił jej bachora.
Niech postąpi jak mężczyzna,
Albo wszystkich powystrzelam!
Patrzył przy tym bardzo groźnie
I wyraźnie w moją stronę.
Skuliłem się w kącie trwożnie
I nim się zorientowałem,
Że on jaja sobie robi,
Ze strachu się… posikałem.
Mamy rodzinną tradycję.
Gramy w „Lotka” tylko wtedy,
Gdy w puli jest pięć milionów.
Może je wygramy kiedyś?
Skreślamy te same liczby:
Datę mej żony urodzin
Oraz numer autobusu,
Który nas do domu wozi.
Z reguły żona wypełnia
Na kuponie jeden zakład.
Ostatnio to ja skreślałem,
Gdyż tak mi wypadło z nagła.
Zagrałem i zapomniałem.
Dotąd nigdy nie sprawdzałem,
Teraz też się wynikami
Nie zainteresowałem.
W piątek żona zadzwoniła,
Bym natychmiast wrócił z pracy.
Nie wyjaśniała przyczyny,
Słyszę coś jak krzyk rozpaczy!
Myślałem, że coś się stało.
Byłem w domu po kwadransie.
Wpadam nagle do mieszkania,
A ma żona w dziwnym transie
Czeka na mnie w dezabilu
Z szampanem i truskawkami.
Zrozumiałem, że dziś święto
Oczekiwane latami.
Żona w prasie wyczytała,
Że w czwartek wieczorem nasze
Numery wylosowano.
Stąd ten entuzjazm i… łaszek.
Radości nie było końca.
Cieszyliśmy się rozsądnie
Z tego, że dzięki wygranej
Spędzimy życie wygodnie.
Chcieliśmy żyć jak dotychczas.
Pracować, gdzie pracowaliśmy.
Nikomu, nawet rodzinie,
Sekretu nie zdradziliśmy.
Bez zwłoki do biura „Lotto”
Zgłaszamy naszą wygraną.
Jednak nasz wielki entuzjazm
Szybko utemperowano.
Otóż źle zapamiętałem
Dzień urodzin mojej żony
I w ten sposób kupon lotka
Został błędnie wypełniony.
Na pocieszenie mam „czwórkę”,
A w domu – znów awanturkę.
Odkąd pamiętam, to zawsze
Chorowałem na anginę.
Czasem zdarzało się latem,
Lecz systematycznie w zimie.
Gdy miałem już lat piętnaście,
Po dwóch tygodniach leżenia
Choroba nie ustąpiła,
Nie czułem ulgi w cierpieniach.
Antybiotyk nie zadziałał,
Bo byłem uodporniony.
Teraz miałem mieć zastrzyki,
Każdy w pośladek robiony.
Przez dziesięć dni po południu
Z moją mamą jeździliśmy
Na zastrzyki do przychodni.
Dziś ostatni raz byliśmy.
Tak już mam, choć nie wiem po kim,
Że nie lubię tych zastrzyków.
Nie obywało się nigdy
Bez moich „auu” i syków.
W poczekalni też czekali
Dziadek i malutki chłopczyk.
Malec bardzo niespokojny,
U dziadzi oznaki troski.
Dzisiaj zastrzyki robiła
Miła, młoda pielęgniarka.
Kiedy opuściłem spodnie
Zacząłem do „nowej” sarkać:
– Że zastrzyki są bolesne,
– Że mogę zakrzyknąć z bólu…
Ona na to dość poważnie:
„Będę ci krzyczeć do wtóru!
Będzie ci raźniej, a wtedy
Mniej odczujesz ostrze igły,
Bo zupełnie niepotrzebnie
Robisz sobie z igły widły”!
Ja krzyknąłem. Na dodatek
Wrzasnęła też pielęgniarka.
Usłyszał to czterolatek.
W panice chwycił się dziadka…
Gdy wyszedłem z gabinetu,
Siostra wzywa „następnego”.
Wszyscy zamarli na ławkach.
Czy ktoś odgadnie, dlaczego?
Szkołę mam dosyć daleko,
Więc dojeżdżam autobusem.
Czasem autobus się spóźnia,
Na przystanku czekać muszę.
Dziś była ta sytuacja.
Spóźnił się piętnaście minut,
Więc kilka osób czekało
Rozeźlonych do maksimum.
Jedna z kobiet mnie wyzwała
Od idiotów i potworów,
Bo ją ponoć znieważyłem
Śmiejąc się z jej ubioru.
Choć ubrana była śmiesznie,
Nie spoglądałem w jej stronę,
Tylko oglądałem nowe
Memy w swoim telefonie.
Dzisiaj po raz pierwszy w życiu
Byłam z mymi rodzicami
Na szczepieniu przeciw grypie.
Oni tam mnie pilnowali!
Chociaż nic mnie nie bolało,
Źle się poczułam i naraz
W oczach bardzo pociemniało,
A ja po prostu… zemdlałam.
Jaka reakcja rodziców?
Mama się zdenerwowała,
Że to zrobiłam specjalnie
I lekarza oszukałam.
Ciągle się wstydzi przeze mnie
I nie ma ze mnie pociechy.
A zemdlałam tylko po to,
By ją w dodatku ośmieszyć.
Tata zaś był oburzony,
Że przez to moje omdlenie
Ja dziś na pewno nie zdążę,
Więc na niego spada brzemię
Bycia rodzinnym gońcem i
Odbioru wyników badań
Mojej kochanej siostrzyczki
Wykonanych… przed miesiącem.
Kochamy naszych rodziców,
Lecz razem z siostrą twierdzimy,
Że wolimy demokrację,
Niż rodzicielskie reżimy.
Jestem mamą pięciolatka.
Kiedy ja w szkole pracuję,
To przychodzi do nas niania
I ona się nim opiekuje.
Dziś opiekunka zawiodła,
Więc musiałam zabrać chłopca
Z sobą chociaż na dwie lekcje,
A on z tego zrobił „obciach”.
W związku z całą sytuacją
Ciągle tylko fochy strzelał.
Za to, że niani nie było,
Całą winę na mnie przelał.
Jeden z uczniów spytał synka
O to, jaką jestem matką.
W ramach „zemsty” odparł krótko:
„Moja mama jest wariatką”.
Spotykam się z fajnym facetem.
Najczęściej spacerujemy.
Niekiedy wstąpimy na kawę.
Czasem nawet pizzę zjemy.
W końcu się umówiliśmy
Na krótki wypad za miasto.
On po mnie autem przyjedzie.
Ja wezmę kawę i ciasto.
Przyjechał. Otwieram mu drzwi.
On uśmiechnięty, wesoły.
Ucieszyłam się, bo koleś
Trzymał piękną różę w dłoni.
Myślę, że chyba jest szansa
Na dłuższy związek obojga.
Może, jak już będzie dziecko,
To będzie związek nas trojga!
Zapraszam gościa do środka,
Lecz odmawia, szkoda czasu.
Chce ze mną dłużej posiedzieć
Na polance w środku lasu.
Powiedziałam mu przymilnie,
Że gdy tylko dziecku dam jeść,
To on będzie mógł bezzwłocznie
Tam, gdzie tylko zechce, mnie wieźć.`
Nagle zrobił się czerwony.
Patrzył na mnie przestraszony.
Z komórką przy uchu dukał,
Że nie może dłużej czekać,
Gdyż siostra miała wypadek
I … wręcz w popłochu odjechał.
Muszę wyjaśnić, że „dziecko”
To mój kociaczek niewielki.
Tak go wołam do karmienia
Mlekiem przez smoczek z butelki.
Przyjechałem z delegacji
O dzień wcześniej, niż myślałem.
Był już trochę późny wieczór.
Niespodziankę zrobić chciałem.
Ale żony nie ma w domu.
Ładny początek wieczora.
Nagle straszne przypuszczenie:
Może ma żona jest chora?
Bardzo przeszkadza mi hałas,
Który dociera przez ścianę.
Nie bardzo już wiem, co robić.
W głowie czuję tylko zamęt.
Hałas bardzo uciążliwy.
Prócz melodii słychać „jęki”
Jakiejś głośno śpiewającej,
Bardzo pijanej panienki.
Zebrałem się trochę w sobie,
Lecz nadal jestem wnerwiony.
Muszę wiedzieć, co się dzieje.
Dzwonię na komórkę żony.
Gdy odebrała telefon,
Od razu mi było raźniej.
Słyszałem tą samą melodię
Bez jęków i… trochę wyraźniej.