Byłam na zakupach z córką.
Ma już prawie dziesięć latek.
Przecież musi mieć w swej szafie
Kilka atrakcyjnych „szmatek”.
Wybrała jedną sukienkę,
Lecz drogą jak pół mej pensji.
Nie kupiłam jej córeczce
Pomimo wielkich pretensji.
Podczas opuszczanie sklepu
Załączył się nagle alarm.
Tę sukienkę w torbie córki
Natychmiast ochroniarz znalazł.
Upokorzona tłumaczę,
Że jej kupna zabroniłam.
Córka twierdzi, że to ja ją
Do kradzieży przymusiłam.
Żołnierz dziewczynie nie skłamie,
Chociaż nie wszystko jej powie,
Co jemu chodzi po głowie.
Dlatego też młode panie
Chcą mieć za swego partnera
Tego, co się w „moro” ubiera.
Pił w Spale, a spał w Pile.
W Pile też chlał, opilec,
Że w Spale czuł się ospale.
W Pile w język go paliło
W Spale do WC piliło.
I skutkiem tego, znów w Spale,
Taplał się on w żygowinie
Po wypitym w Pile winie.
W szkole testy wypełniała,
Żadnego nie zaliczała.
Jej pierwszy test pozytywny
Niespodziany, dla niej dziwny,
Bo nie szkolny, lecz domowy.
Dobrze wyszedł test… ciążowy !
Prądu pilne oszczędzenie
To wyłączać oświetlenie
Od piwnicy aż po dach,
I to przede wszystkim w sądach.
Niech ślepa Temida
Prądu nie używa!
Ma żona jest mądra,
Bo ciągle się uczy.
Na mych głupich błędach
Jej mądrość się tuczy.
Jest więc poza sporem:
Głupi mądrej mentorem.
Zdarzyła się rzecz niesłychana,
Żaba udusiła bociana.
Rankiem, przy śniadaniu, nagle
Stanęła mu kością w gardle.
Tak to ofiara wymierzyła karę
Robiąc z napastnika swoją ofiarę.
Wszyscy wiedzą, że są strusie –
Ptaki największe na ziemi.
Ale nie wiedzą, dlaczego i
Kto je tak bardzo odmienił,
Że w przypadku zagrożenia
Zamiast się do biegu zrywać
Bez chwili zastanowienia
Wolą głowę w piasek skrywać.
Struś, co chowa głowę w piasek,
Jest bohaterem przysłowia.
A to jest mądrość Narodu,
Wierzy w nią nawet Krakowiak.
„Prawda” o strusiu i piasku
Jest dziś często powtarzana.
A prawdziwość sytuacji
Wcale niekwestionowana.
Gdyby to więc była prawda,
Pewnie strusi by nie było,
Bo ich całą populację
Dawno by już podusiło.
Spytajcie więc zoologa,
Jak ta rzecz się ma naprawdę.
Odpowie, że struś się schyla,
Żeby móc się zająć gniazdem
Wygrzebanym w ciepłym piasku
I pilnuje pilnie jajek
Ciemną nocą i w dnia blasku.
Nie chowajmy głowy w piasek
I przeprośmy „pana strusia”
Za to, że wiele pokoleń,
Od Wojciecha do Wojtusia,
Nieprawdę o nim mówiło
I w dodatku, bez powodu,
W „mądrość” prawego narodu
Takie kłamstwo przekształciło.
To polityk z pełną gębą,
Bo w gębie pełno frazesów.
Więc dlaczego do tej pory
Nie odniósł znacznych sukcesów?
Nim pomyśli, to wypaple.
To jest jego wada główna.
Ale gdy się jej pozbędzie,
Nikt mu wówczas nie dorówna.
Lecz co zrobić, by na próżno
I bez sensu przestał gadać?
Trzymać język za zębami,
To jego nowa zasada.
Musi więc przez zęby cedzić
Odpowiedź na każde pytanie,
Wtedy frazes w jego ustach
Złotą myślą wnet się stanie.
Gdy frazesów mu zabraknie,
Kłamstwa cedzi z miną hardą.
Wie, że powtarzane kłamstwo
Stanie się dla ludzi prawdą.
I tak cedzi przez swe zęby
Każdą bzdurę, każde kłamstwo.
Wielokrotnie je powtarza,
Chociaż wie, że to jest draństwo.
Wciąż chodzi w glorii i w chwale
Coraz wyżej, coraz dalej.
Ludzie za mędrca go mają,
Niektórzy mu nawet ufają.
Długo przez swe zęby cedzi.
Coraz gorzej zęby służą.
Mowa jego mniej wyraźna,
Gdy mówi z lekka mazurząc.
Już nie cedzi słów jak kiedyś.
Zniknęła frazesów „głębia”,
Bo jak orzekł mądry medyk,
Dostał choroby przyzębia.
Zęby stały się ruchome,
Dziąsła mocno napuchnięte.
Jak cedzić kłamstwa, frazesy
W dodatku ze złym akcentem?
Gdy się szczęka nie domyka,
Trzeba wezwać protetyka.
Sprowadził go z zagranicy
Z efektem, nie po próżnicy.
Prawie rok kuracja trwała.
Bolała, bo kosztowała.
Nowa szczęka lepiej cedzi.
Ząbki równe, bez przepustów.
Wartość pana bardzo wzrosła,
Nie u wszystkich, to rzecz gustu.
Przez rok ludzie zapomnieli
Co za prawdę dotąd mieli.
Na kłamstwa uodpornieni
Każdy swoją prawdę ceni.
Więc on pod nowe adresy
Cedzi kłamstwa i frazesy.
Wszystko, co mówi ze znawstwem,
Znów jest jego nowym kłamstwem.
On pracuje, się nie leni.
Niektórzy są zachwyceni.
Dzięki swym nowiutkim ząbkom
Kłania się nie tylko snobkom.
I dystans skutecznie skraca.
Cóż ma robić. Taka praca.
Ci, co podejść się odważą
Ważny szczegół zauważą.
Dotąd nie wiedzieli o tem,
Że zęby błyskają… złotem.
Złoto piękne, dentystyczne
Daje refleksy rozliczne.
Gdy usta bardziej rozchylił,
To wszyscy zauważyli
Czego dotąd nie widzieli,
O czym pojęcia nie mieli.
Patrzą: w głowie bardzo pusto,
Widać bezczelne oszustwo.
Zobaczyli: król jest nagi!
Lecz brakuje im odwagi,
By rzecz nazwać po imieniu.
Oni są przecież dorośli,
Każdy coś ma na sumieniu.
Ze złudzeń też się otrząśli.
Wszyscy, od Tatr do Bałtyku,
Teraz sekretem związani
Muszą trzymać za zębami
To, co mają na języku.
Wiedząc, że w środku jest pusty,
Mówią o nim „złotousty”.
W lewej ręce buła
A w prawej kanapka.
Zjem śniadanie i kolację
Bez żadnego świadka.
Od lat moja dzienna racja
To śniadanie i kolacja,
Spożywane niestety
Samotnie, bez kobiety.
A marzy mi się śniadanko
Sam na sam z bogdanką.
Chciałbym, żeby ona czuła
Jaka smaczna jest ma buła.
Jestem człowiekiem współczesnym
Więc obiadków nie jem wcale.
Zadowalam się więc wczesnym
Lanczem, łykniętym niedbale.
Na wieczór mam kanapeczkę
Lecz już nieświeżą troszeczkę,
Bo kupioną wcześnie rankiem,
Czym więc częstować bogdankę ?
Swą kolację zjadam sam,
Cóż innego zrobić mam ?
I tak już jest od lat paru,
Sam posiłki wrzucam „na ruszt”.
Samotność już mi daje w kość.
Ale wczoraj jakiś gość
Słysząc, co się ze mną dzieje
Powiedział: Odwróć koleje
Swych posiłków. Moim zdaniem
Twoje śniadanie z kolacją
Nie jest dobrą kalkulacją.
To kolacja ze śniadaniem
Zainteresuje panie.
Urządź wszystko tak, by miła
Na kolację się wprosiła.
A gdy zrobisz to jak trzeba,
Ona da ci gwiazdkę z nieba.
Ty w rewanżu dasz pierścionek
I tak rozpoczniecie dzionek
Od śniadanka oczywiście.
Odtąd będzie za….ście…..
2009.10.15